عؤمور باغچاسینین ، سون باهاریندا

 
عؤمور باغچاسینین ، سون باهاریندا
یاغیش بیزیم اولسون قار بیزیم اولسون
چیلله گئجه سینده بیاض بوقچادا
حئیوا بیزیم اولسون نار بیزیم اولسون

قار قالان  قوزئیین قوجاق لاریندا
یاشیل باغچامیزین بوجاق لاریندا
بو اوزون گئجه نین اوجاق لاریندا
ماهنی بیزیم اولسون تار بیزیم اولسون

ائلیمین امه گی دؤنمه سین زایا
طالعی یازیلسین اولدوزا آیا
سئوگی سی جالانسین قوجا دونیایا
دولت بیزیم اولسون واربیزیم اولسون

بو قاری گئجه ده بو قار گئجه ده
بو چیلپاق گئجه ده بو دار گئجه ده
بو دوداق یارالی قابار گئجه ده
یارا بیزیم اولسون یار بیزیم اولسون


#دومان_بختیاری
@SheirOcagi

عؤمور باغچاسینین ، سون باهاریندا

 
عؤمور باغچاسینین ، سون باهاریندا
یاغیش بیزیم اولسون قار بیزیم اولسون
چیلله گئجه سینده بیاض بوقچادا
حئیوا بیزیم اولسون نار بیزیم اولسون

قار قالان  قوزئیین قوجاق لاریندا
یاشیل باغچامیزین بوجاق لاریندا
بو اوزون گئجه نین اوجاق لاریندا
ماهنی بیزیم اولسون تار بیزیم اولسون

ائلیمین امه گی دؤنمه سین زایا
طالعی یازیلسین اولدوزا آیا
سئوگی سی جالانسین قوجا دونیایا
دولت بیزیم اولسون واربیزیم اولسون

بو قاری گئجه ده بو قار گئجه ده
بو چیلپاق گئجه ده بو دار گئجه ده
بو دوداق یارالی قابار گئجه ده
یارا بیزیم اولسون یار بیزیم اولسون

 

#دومان_بختیاری
@SheirOcagi

طنز نوشته ترکی شب چله

 

طنز نوشته ترکی شب چله

 

 
 

 

 چئلله گئجه سی یئتئشدی یول دان               فامیل لار تئکئل دیلان ســـــاغلئغ دان

 اکی اللی یئییلن قوزلری پوچاق دان!              خاتئن گئز آستنن باخردی ایـــزاق دان!

(شب چله از راه رسیدند                              فامیلها به سلامتی دورهم جمع شدند

دو دستی گردوها را با پوست خوردند             خانم خانه زیرچشمی از دور نگاه کردند)

 

ترمه سئفره یه ائدلن بیردن حمله                  تئز تئز یی دئلن اناری بیجه

 آجیل لری هی چیت لدئلن تا ته یه              دئوئری لری بوشال دلان ائسته-ائسته

(به سفره ترمه یکباره حمله کردند                تند تند انار دانه شده را خورند

آجبلها را تا آخرین دانه خوردند                     بشقابها را خالی و طبقه کردند)

 

چون مجمه ننگ ایچینده گلدی قرپئز             قربان دئدی : گل بو سمته آی قئز!

دیلئم دیلئم یئدیلن قرپئزی آمان سیــــز          قرپئز سویی داملادی چانه سقال سیز

(وقتی هندوانه با مجمه مسی آمد                دختر به صدا ، سمت قربان آمد

خوردن هندوانه ی قاش قاش خوش آمد          ازچانه بی ریش قطره آب هندوانه آمد)

 

مجلس  صاحبی تعجب!،دیدی واه!               گاهدان گیلدی: دئدی ماشاللاه!

ولی قلب دن دئدی : آی آللاه!                      ایکی اللی بوجور یئماغ نه ایشدی؟

واه بو کیشی نه گئرمه میشدی                   …………………

(صاحب مجلس از تعجب! گفت واه!               گاهی الکی خندید و گفت: ماشاللاه!

ولی در دلش گفت: آی آللاه!                       اینطوری دو دستی خوردن چه کاریه؟

واه این مرد که انگار هیچی ندیده                   ……………………….   )

 

بو کی هیچ کیمه بئرمییه مجالی                   تئز تئز سوییه آلما – پرتقالی

تا کی گئردی ائو صاحب بو حالی                   هی چئینه دی دیل و دوداقینی 

(اینکه به هیچ کس مجال نمی ده                   سیب و پرتال را چه زود پوست می کنه

تا این حالت دید صاحب خانه                         هی یواش یواش جوید زبان و لباشه )

 

بیلمدی چله ده تیکنگ ساچنگ حرام دی         اندازه ساخلینگ یاخشه بیر مرام دی

ازبس یئدی، دالبادال چای ایشدی                   قارقیش اوخییان مقصده یتیشدی

تئخماق اثرین ده قارنی چئشدی                     بیردن بیره ناله و آه سی چئخدی

(نداست درچله ریخت و پاش حرامه                  اندازه نگاه داشتن خوب مرامه

پشت سرهم خورد و چای نوشید                     نفرین کرده به هدف خود رسید

دراثر پرخوری شکمش بادکرد                           به یکباره ناله و فریاد کرد)

 

خاتین دئدی : ای وای اؤلدی قربان!                   تور ماشینی فوری یاندیر اوغلان!

تا کی ایرته ی اورژانسه اونو الان                       یئردن اونو کئتردی بئلینه اوغلان 

(خانم ،ای وای قربان مرد، گفت                         پاشو پسر ماشین را روشن کن گفت

ازبهر بردن به اورژانس تلاش کرد                        پسر او را از زمین تا کمر بلند کرد)

 

اورژانس دان چئخانده ائدی فغان                        ائتدی الینن اشاره "سالاره" قربان

یولداشییم یئمه لی ایستیه یاواشدان                    نئه چه تیکه حالوا اولسئن خوشدی!

معده م دیه سن بیر آز بوشدی!!                         ………………………

(هنگام خروج از اورژانس فریاد کرد                      قربان با دست اشاره ای به سالار کرد

دیدم دوستم خوراکی می خواهد!                     چندین تکه حلوای کنجدی می خواهد!

انگار که شکمش خالیست باز میخواهد!!             …………………..               )

 

 

**************************************************

 

در روح و جان من میمانی ای وطن

در روح و جان من میمانی ای وطن
موسیقی زیبای ایران ایران با شعری از تورج نگهبان با صدای محمد نوری در روح و جان من می‌مانی ای وطن   به زیر پا فتد آن دلی، که بهر تو نلرزد   شرح این عاشقی ، ننشیند در سخن   که بهر عشق والای تو ، همه جهان نیرزد     ای ایران ایران دور از دامان پاکت دست دگران ، بد گهران   ای عشق سوزان ، ای شیرین‌ترین رویای من تو بمان ، در دل و جان   ای ایران ایران ، گلزار سبزت دور از تاراج خزان ، جور زمان   ای مهر رخشان ، ای روشنگر دنیای من به جهان ، تو بمان     سبزی صد چمن ، سرخی خون من ، سپیدی طلوع سحر ، به پرچمت نشسته   شرح این عاشقی ، ننشیند در سخن   بمان که تا ابد هستیم ، به هستی تو بسته     ای ایران ایران دور از دامان پاکت دست دگران ، بد گهران   ای عشق سوزان ، ای شیرین‌ترین رویای من تو بمان ، در دل و جان   ای ایران ایران ، گلزار سبزت دور از تاراج خزان ، جور زمان   ای مهر رخشان ، ای روشنگر دنیای من به جهان ، تو بمان

آپارات

تاپ ناز

...دندان طمع...(طنز)

علی نظری سرمازه

زندگی نامه و دفترشعر

 

...دندان طمع...(طنز)

دندان طمع اگربه بازارآید

زنگاره ای ازضرربه بازارآید

درمزرعه نیشکرنیابی امّا

شکرانه ی آن شَکربه بازارآید

ازاینهمه تخم مرغ فاسددرصد

شیرینی خشک وتربه بازارآید

ماری که درآستینمان جاخوش کرد

افعی شده ای دوسربه بازارآید

تصویرتصاحب شده ی وجدانها

درقالب سیم وزربه بازارآید

دعوا سرِرانت اختلاساتی با

ارثیه ی محتضربه بازارآید

با این همه تبعیض حقوقی، باطل

برحق تر ازاین نظربه بازارآید

درتابه ای با دمای بی تابی ها

دلسوزی بی ثمربه بازارآید

افزو ن ِبر ازدواج فامیلی تر

منفورترین خبربه بازارآید

جذّابی یک جزامی زیبا رو

چسبیده به پشت دربه بازارآید

ازنیم تنه به تنگ آمدهرکس

ربع تنه تا کمربه بازارآید

تاریکترین تضادمعنایی هم

تابنده تر ازقمربه بازارآید

قُطامه ای با طُعمه ی تبلیغاتی

خوش طعم تر از جگربه بازارآید

آرام ترین ترانه ی تفریحات

توپنده تر ازتشربه بازارآید

با رونق نقّادی دولتمردان

یارانه ی مختصربه بازارآید

درپیش سرم بپای رودررویی

درپشت سرم سپربه بازارآید

هم عاشق در به درفراوان گردد

هم کفتر نامه دَر به بازارآید

با رونق وام دم ِبختی ، تنها

بدبختی هرپسربه بازارآید

با بی خردی بهشت ازدستم رفت

تا درعوضش سَقر به بازارآبد

وقتی هنر از گهر نباشدبرتر

پس مانده ی ما پکر به بازارآید

تا اینهمه خوشبختی کاذب داریم

ضدیّت با بشر به بازارآید

آوار بر این درخت بی برگی ها

محموله ای از تبر به بازارآید

رفته است رُبا زاده به داعش تابا

خرآمدنش خطربه بازارآید

شرمنده ام از شیوع ناهنجاری

شرمنده اگر شرر به بازارآید

آقا زده ای که زاده ی تزویراست

خرپول تر از پدر به بازارآید

با این همه بازار دل آزار ای کاش

روزی برسد سحر به بازارآید

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد

 

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد
فریبنده زاد و فریبا بمیرد
شب مرگ ،تنها، نشیند به موجی
رود گوشه ای دور و تنها بمیرد
در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب
که خود در میان غزل ها بمیرد
گروهی برآنند کاین مرغ شیدا
کجا عاشقی کرد، آنجا بمیرد
شب مرگ، از بیم ، آنجا شتابد
که از مرگ غافل شود تا بمیرد
من این نکته گیرم ، که باور نکردم
ندیدم که قویی به صحرا بمیرد
چو روزی ز آغوش دریا بر آمد
شبی هم در آغوش دریا بمیرد
تو دریای من بودی! آغوش وا کن
که می خواهد این قوی زیبا بمیرد

 

تفسیر آیات 111 تا 120 سوره آل عمران

تفسیر آیات 111 تا 120 سوره آل عمران

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

لَنْ يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذًى وَإِنْ يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنْصَرُونَ

جز آزارى [اندك] هرگز به شما زيانى نخواهند رسانيد و اگر با شما بجنگند به شما پشت نمايند، سپس يارى نيابند (۱۱۱)

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ

هر كجا يافته شوند به خوارى دچار شده‏ اند مگر آنكه به پناه امان خدا و زينهار مردم [روند] و به خشمى از خدا گرفتار آمدند و [مهر] بينوايى بر آنان زده شد اين بدان سبب بود كه به آيات خدا كفر مى ‏ورزيدند و پيامبران را به ناحق مى ‏كشتند [و نيز] اين [عقوبت] به سزاى آن بود كه نافرمانى كردند و از اندازه درمى‏ گذرانيدند (۱۱۲)

لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ

[ولى همه آنان] يكسان نيستند از ميان اهل كتاب گروهى درست كردارند كه آيات الهى را در دل شب مى‏ خوانند و سر به سجده مى ‏نهند (۱۱۳)

يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ

به خدا و روز قيامت ايمان دارند و به كار پسنديده فرمان مى‏ دهند و از كار ناپسند باز مى دارند و در كارهاى نيك شتاب مى كنند و آنان از شايستگانند (۱۱۴)

ادامه نوشته

قول دادم به خودم غصه تراشی نکنم

زهرا شعبانی

زندگی نامه و دفترشعر

 

قول دادم به خودم غصه تراشی نکنم
فکر این را که تو باشی و نباشی نکنم

فکر این را که تو هر روز بیایی سر ظهر
روی گلدان دلم آب بپاشی نکنم!

حوض این خاطره را گرچه پر از گِل شده است
قول دادم به خودم بعد تو کاشی نکنم!

من پر از زخم جگرسوزم و باید بروم
که تو را اینهمه درگیر حواشی نکنم

□

امشب افسوس نشد بر سر قولم باشم
نشد از فاصله ها غصه تراشی نکنم

گر تفنگی برسانند به من، نامردم
تا سحر مغز خودم را متلاشی نکنم!

 

حکایت

 حکایت

  خانمی یک طوطی گران قیمت خرید، اما روز بعد آن را به مغازه برگرداند، او به صاحب مغازه گفت این پرنده صحبت نمی کند. صاحب مغازه گفت: آیا در قفسش آینه ای هست؟ طوطی ها عاشق آینه هستند، آن ها تصویرشان را در آینه می بینند و شروع به صحبت می کنند. آن خانم یک آینه خرید و رفت. روز بعد باز آن خانم برگشت. طوطی هنوز صحبت نمی کرد. صاحب مغازه پرسید: نردبان چه؟ آیا در قفسش نردبانی هست؟ طوطی ها عاشق نردبان هستند. آن خانم یک نردبان خرید و رفت. اما روز بعد باز هم آن خانم آمد. صاحب مغازه گفت: آیا طوطی شما در قفسش تاب دارد؟ نه؟ خب مشکل همین است. به محض این که شروع به تاب خوردن کند، حرف زدنش تحسین همه را بر می انگیزد.
 آن خانم با بی میلی یک تاب خرید و رفت. وقتی که آن خانم روز بعد وارد مغازه شد، چهره اش کاملأ تغییر کرده بود. او گفت: طوطی مُرد. صاحب مغازه شوکه شد و پرسید: آیا او حتی یک کلمه هم حرف نزد؟ آن خانم پاسخ داد : چرا، درست قبل از مردنش رو به من کرد و با صدای ضعیفی گفت آیا در آن مغازه غذایی برای طوطی ها نمی فروختند؟!

📌داستان زندگی برخی از ما هم همینطوره، متن و اصل نیازها و زندگی را فراموش کرده ایم و فقط نظر به حاشیه ها دوخته ایم! اگر سرگرم ظواهر زندگی و تجملات شویم، لذت بردن از زندگی و اصل زندگی را فراموش می کنیم و فرصت عمر را از دست می دهیم.

💉 @kanoonir_11t 🌡

شاه كليد هشتم

به لهجه شيرين مشهدي

               شاه كليد هشتم

وقتي كه ميام حرم عــقده دِل وا مُكُنم      

 خودومه يواشكي چُخــــــــتِ دلت جا مُكُنم

تويَم از روي كرم به حرف مــوُ گوش مُكُني  

گاهي وقتا كه ميام با ديدَنُم جــــــــوش مُكُني

مو همش با گريه خودــمهِ بِره تو لوس مُكُنُم   

 از عصاي خادمِ تا به ضريح ، بوس مُكُنُم

اَگِرَم گُناه دِروُم عِــــندِ خِلافُم تو با مو تا مُكُني  

اگه كورِ گِرِه اي زندگي تو با نيگات وا مُكُني

مو هَمَش توي دُعـــــام از تو طـــِلا مِلا مخوام    

بس كه پر رويُم بره تِمام مُشكِلاتُمَم دِوا مخوام

بس كه خوبي از خدا بِره دِلُم صِــــفا مِخي    

تو بِره اي عقل ناقِصُم اَزَش شِــــــفا مِخي

گاهي كه ميام حرم حال نِدِروم هَوا مخوام      

مو مُگُم زن نِدِروم همــش مُگُم بِلا مخوام

تو كه سلطــــــان وفايي مــــورِه با وفا مِخي      

 تو مورِه صفر كيلومتر، جِوونِ با خُدا مِخي

يا رِضا قُربونتُم با شاديات با غصه هات       

 شاديا بالا سَرِت هرچي غَمهِ پايـــينِ پات

مو ديدُم جِوونارِه بالا سَرِت عـــــقد مُكُنن       

 زن و شو توي حرم ، كِنار تو عهد مُكُنن

قَبل خطبه دِلاشان نِزديكُ دستاشـــان جُدا        

 بَعدِ عَقد دست و دِلاشـــان يكيهِ كارِ خُدا

از هَمو بَست پايين مُرده مــــيارَن گُروگُر       

 قومايِ مُردهِ يَم اَشك ميريــــزن هِي شُرشُر

دو سه دور طِواف مِدَن اورِه به دور حَرَمِت     

 تا اَگه مَكه نِــــــرِفته حاجي شـــــهِ با كَرَمِت

يا رضـــــــــــا آمـــــرزِشِ او مُردِهه پايِ توئهِ         

چون كه زائر و مجـــــاور و خاطرخوايِ توئه

يا رضا تا زنده يِم دَعوَتِمان كُن زود به زود      

 نِه كه مُردِم اُفقي، رو دستايِ مَردُم چي سود؟

يا غَريــــــــبَ الغُرَبا اي دِلِ مو آهــــــــويِ تو      

غير تو شِكار نَشه ضــــــــــمانَتت كادويِ مو

اَگه مو شِعر شِكِسته بسته گُفتُــم تو بِبَخش        

 ولي تو زير دُعاي بيت هَفتُم خــــط بِكَش

 آبان ماه ۸۸

 منبع

---

ساغلیغیندا قیمت وئرین اینسانلارا

حابیر نوروز: ساغلیغیندا قیمت وئرین اینسانلارا

 

بیر آرزوم وار، آی آداملار، قویون دئییم ( آرزویی دارم ، ای انسانها ، بگذارید بگویم)

  ساغلیغیندا قیمت وئرین اینسانلارا، ( تا  زنده است به انسان ارزش دهید)

  یاخشیلارا ساغلیغیندا یاخشی دئیین، ( از آدمهای خوب تا زنده است به نیکی یاد کنید)

  ساغلیغیندا یامان دئیین یامانلارا، (وبه آدمهای بد تا زنده است فحشش دهید)

  یالنیز، یالنیز، ساغ اولاندا، (فقط و فقط ، تا زنده است)

  هر کس اصیل قیمتینی بیلر اوندا.( آنوقت هر کسی موقعیت و ارزش خود را میشناسد)

  بو سؤزلریم دوز اولماسا، تؤهمت ائدین،(اگر سخنانم درست نیست متهمم کنید)

  سیزدن ریجا ائلییرم میلیون کره، (از شما هزاران بار درخواست میکنم)

   شاعیرلره ساغلیغیندا هؤرمت ائدین، ( تا زنده است به شاعران احترام کنید)

    ساغلیغیندا هئیکل قویون اؤلمزلره…( تا زنده است  مجسمه ی ماندگاران را بسازید)

   گلجیه چوخ دا امید باغلامایین،( زیاد هم به آینده امید نبندید)

   سؤزونوزو سونرالارا ساخلامایین.(حرفهای دلتان را به آینده موکول نکنید)

  زهلم گئدیر سونرالاردان، ( از آینده  متنفرم)

  واختسیز دینن زورنالاردان، ( به زورناهای نابهنگام میماند : که بعد از جشن نواخته میشود)

    بوشبوغازدان، آوارادان،(بیهوده گویان ، آواره ها)

  تویدان سونرا ناغارادان. ( نقاره ی بعد از عروسی)

  ساغلیغیندا سئویندیرین تمیزلری،( تا زنده است  خوشحال کنید آدمهای خوب و تمیز را)

  سیز حیاتدا بو آماللا آددیملایین. ( شما در زندگی با این مرام به پیش روید)

    ساغلیغیندا ایفشا ائدین خبیثلری، ( تا زنده است آدمهای خبیٍث را افشاء کنید)

    ساتقینلارا ساغلیغیندا ساتقین دئیین،( خود فروخته ها را تا زنده است متهمش کنید)

  تولکو دئیین تولکولره، ( به حیله گرها ، روباه صفت بگوئید)

  آصلان دئیین آصلانلارا. ( به قهرمانان ، شیر صفت بگوئید)

   ساغلیغیندا قیمت وئرین اینسانلارا…( تا زنده است به انسانها ارزش دهید)

   هر کس بیلسین اؤز یئرینی ( هرکس جایش را بشناسد)

   نئجه ساغدیر، ( بداند چه جوری زنده است )

  بو، پیسلرین حیاتینی قیسالتماقدیر ( این کار کوتاه کردن حیات آدهای بد است)

  یاخشیلارین حیاتینی اوزاتماقدیر… ( و طولانی کردن حیات آدهای خوب)

  بو ندندیر اؤلن کیمی، قلبیمیزده  ( این چیست ! تا یکی میمیرد در دلمان ...)

  آداملارا سئوگی، حؤرمت آشیب-داشیر. ( محبت و دوستیمان گل میکند!)

   اؤلن کیمی یاخشیلار دا یاخشیلاشیر. ( تا میمیرد ، از آدم خوب هم به نیکی یاد میکنیم ...)

   یامانلار دا یاخشیلاشیر… ( از آدم بد هم !)

  چیرکینلر ده تمیز اولور اؤلن کیمی… ( تا میمیرند مفسد ها هم تمیز میشوند!)

   یادلار بئله عزیز اولور اؤلن کیمی… ( بیگانگان ، عزیز میشوند!)

  خاطیرلر سؤیله ییریک،( از آنان خاطره ها نقل میکنیم!) 

  نئکرولوقلار(روسجا:اعلامیه) قوللاییریق،( اعلامیه ها صادر میکنیم !)

   هامیسینا اوجدان توتما یاخشی دئییب( و در غیابشان همینطوری حرفهای خوب میزنیم!)

   او دونیایا یوللایویریق.(و به دیار باقی میفرستیم!) 

   بو گئجیکمیش خئییر-دوعا نیه گرک؟ ( این خیر - دعای بیوقت به چه درد میخورد!)

   بوندان مزار بؤیویجک (از این خیر-دعا مگر مزار مرده بزرگتر خواهد شد؟!)

  یا اؤلنمی دیریلجک؟ ( یا اینکه ، مرده زنده خواهد شد؟!)

  خوشوم گلمیر ( خوشم نمی آید)

  بو کؤهنلمیش عادتلردن، ( از این عادات منسوخ) 

  خوشوم گلمیر… (خوشم نمی آید)

  بو سردابه سئوگیلردن، ( از این عشق های سرد و بیروح )

  حؤرمتلردن خوشوم گلمیر. ( از این ادای احترامها )

  ایستمیرم واخت-وعده سیز شؤهرتی من،( شهرت نابهنگام را نمی خواهم)

  بیر آن عؤمرو میلیون قیزیل اؤلوم گله(یک لحظه زندگی را به افتخار های بعد از مرگ)

  دییشمَرم… ( عوض نمیکنم )

  دیری اوچون ایینه بویدا حؤرمتی من ( احترام به اندازه نوک سنجاق به زندگان را...)

  اؤلو اوچون مین هئیکله دییشمَرم… ( به هزاران یادبود مردگان ، عوض نمیکنم )

  دوز دئمَسم، اوندا منی باغیشلایین،(اگر حرفم درست نیست مرا ببخشید)

  اوز توتارام اوشاقلارا،( رو به کودکان میکنم)

  قوجالارا، جاوانلارا،( به پیران ، به جوانها)

  ساغلیغیندا قیمت وئرین اینسانلارا،( تا زنده است به آدمها ارزش دهید)

  یاخشیلارا ساغلیغیندا یاخشی دئیین،( آدهای خوب را تا زنده است محترم شمارید)

  ساغلیغیندا یامان دئیین یامانلارا… (آدمهای بد را تا زنده است فحششان دهید...)

پاییز رفت ...

 

عبادت با لقمه حرام ...

این جهان آئینه کردار ماست (مجتبـی کاشانی)

این جهان آئینه کردار ماست (مجتبـی کاشانی)

مجموعه: شعر و ترانه

 

شعرهای زیبا و خواندنی مجتبـی کاشانی

 

مجتبی کاشانی در سال ۱۳۲۷ در خانواده‌ای معمولی در مشهد به دنیا آمد. پس از اخذ دیپلم جهت ادامه تحصیل در رشته اقتصاد وارد دانشگاه شیراز شد.مجتبی کاشانی متخلص به سالک از جمله افرادی بود که برای بلوغ فرهنگ مدیریت در ایران تلاش فراوان کرد.از او کتاب‌هایی با نام‌های «باران عشق»، «روزنه»، «به آیندگان»، «پدیده»، «از خواف تا ابیانه»، «سفرنامهٔ خواف»، «خویش را باور کن» و «از گاراژ تا کلینیک» آثاری به شعر و نثر هستند که از وی به یادگار مانده‌اند.مجتبی کاشانی در ۲۳ آذرماه ۱۳۸۳ در سن ۵۶ سالگی در تهران بر اثر بیماری سرطان چشم از جهان فروبست.

 

 

این جهان آئینه کردار ماست

خوب یا بد هرچه هست آثار ماست

اهل عشق ، اهل علم ، اهل تخت

کار ما کردند هم آسان و سخت

اهل علم آمد به دانائی فزود

اهل عشق آئین زیبائی گشود

اهل تخت آمد حکومت دار شد

خلق از کردار او بیمار شد

با زبان صدها اسیر آزاد کرد

در نهان با مردمان بیداد کرد

اهل تخت آمد که نادانی کند

هرچه آبادیست ویرانی کند

حاکمان اندیشه در غل کرده اند

عاشقان دنیا پر از گل کرده اند

حاکمان خود عاقبت گم کرده اند

عاشقان خود وقف مردم کرده اند

 مجتبــی کاشانـــــی

ﭘﺮﻓﺴﻮﺭ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ:

 
ﭘﺮﻓﺴﻮﺭ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ:

ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺩﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎﯼ ﻧﯿﺸﺎﺑﻮﺭ ﻣﺸﻐﻮﻝ
گذﺭﺍﻧﺪﻥ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺧﺪﻣﺖ ﺳﺮﺑﺎﺯﯼ ﺩﺭ ﺳﭙﺎﻩ ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ ﺑﻮﺩﻡ.
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺳﻮﺍﺭ ﺑﺮ ﻣﺎﺷﯿﻦ، ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﮐﺘﺮ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺎﻩ ﺍﺯ ﺟﺎﺩﻩﺍﯼ
ﻣﯿﮕﺬﺷﺘﯿﻢ، ﮐﻪ ﺩﯾﺪﻡ ﯾﮏ ﭼﻮﭘﺎﻥ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﻣﯿﺪﺍﺩ ﻭ
ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ ﻣﯿﺪﻭﯾﺪ!
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺎﻩ ﺭﺍ ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ.
ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺭﺍ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ،
ﭼﻮﭘﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺭﺳﯿﺪ ﻭ ﻧﻔﺲﻧﻔﺲﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺑﺎ ﻟﻬﺠﻪﺍﯼ ﺭﻭﺳﺘﺎﯾﯽ ﮔﻔﺖ ﺁﻗﺎﯼ ﺩﮐﺘﺮ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺳﻪ ﺭﻭﺯﻩ ﺑﯿﻤﺎﺭﻩ...
ﺑﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﺎ ﺩﺭﺏ ﻋﻘﺐ ماشین ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻧﺸﺴﺖ.
ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﺭﺍﻩ ﭼﻮﭘﺎﻥ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺩﯾﺸﺐ ﺍﺯ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎ ﺑﻪ ﻓﺮﻭﺩﮔﺎﻩ
ﻣﺸﻬﺪ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺻﺒﺢ ﺑﻪ ﺭﻭﺳﺘﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﻭ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﻣﺮﯾﺾ
ﺍﺳﺖ!!!
ﻣﻦ ﻭ ﺩﮐﺘﺮ ﺯﯾﺮﭼﺸﻤﯽ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﺧﻨﺪﻩای
ﻣﺮﻣﻮﺯﺍﻧﻪ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﯿﻢ: ﭼﻮﭘﻮﻧﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﺵ
ﺑﺮﺳﯿﻢ، ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﮐﻼﺱ ﻣﯿﺬﺍﺭﻩ!
ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﭼﻮﭘﺎﻥ ﺭﺳﯿﺪﯾﻢ ﻭ ﺩﯾﺪﯾﻢ ﭘﯿﺮﺯﻧﯽ ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﺩﮐﺘﺮ ﻣﻌﺎﯾﻨﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ ﺳﺮﻣﺎ ﺧﻮﺭﺩﮔﯽ ﺩﺍﺭد.
ﺩﺍﺭﻭ ﻭ ﺁﻣﭙﻮﻝ ﺩﺍﺩﯾﻢ ﻭ ﯾﮑﺪﻓﻌﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﺳﺮ ﺯﺩﯾﻢ ﻭ ﭘﯿﺮﺯﻥ ﺧﻮﺏ ﺷﺪ.
ﺩﻭ ﺳﻪ ﻣﺎﻩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﻣﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﯾﻢ.
ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺩﯾﺪﯾﻢ ﯾﮏ ﺗﻘﺪﯾﺮﻧﺎﻣﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻭﺯﯾﺮ ﺑﻬﺪﺍﺭﯼ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺁﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﺎﺩﺭ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩﯼ، ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﭘﻠﯽ ﺗﮑﻨﯿﮏ ﺗﻬﺮﺍﻥ را ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﯾﺪ، ﺗﺸﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ...!
ﻣﻦ ﻭ ﺩﮐﺘﺮ، ﻫﺎﺝ و ﻭﺍﺝ ﻣﺎﻧﺪﯾﻢ، ﻭ ﮔﻔﺘﯿﻢ ﻣﺎﺩﺭ ﮐﺪﺍﻡ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﺭﺍ ﻣﺎ
ﺩﺭﻣﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩﺍﯾﻢ، ﺗﺎ ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﯼ ﭼﻮﭘﺎﻥ ﻭ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺍﻓﺘﺎد.
ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﻪ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺩﮐﺘﺮ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﯿﺮﺯﻥ ﺭﻓﺘﯿﻢ، ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺮﺳﯿﺪﯾﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﮐﺪﺍﻡ ﭘﺴﺮﺕ ﺍﺳﺘﺎﺩ ﻭ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﺍﺳﺖ؟
ﭘﯿﺮﺯﻥ ﮔﻔﺖ ﻫﻤﺎﻧﮑﻪ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﻮﺩ.
ﭘﺴﺮﻡ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻣﯿﺎﯾﺪ، ﻟﺒﺎﺱ ﭼﻮﭘﺎﻧﯽ ﻣﯿﭙﻮﺷﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺤﻠﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯿﮑﻨﺪ...
ﻣﻦ ﻭ ﺩﮐﺘﺮ ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ ﺷﺪﯾﻢ ﻭ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﻋﻬﺪ ﮐﺮﺩﻡ،
ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﮐﻢ ﻧﮕﯿﺮﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺻﻞ ﻭ ﺧﺎﮎ ﻭ ﺭﯾﺸﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻓﺮﺍﺭ ﻧﮑﻨﻢ...!

@Library_Telegram

شعر خنده دار مردان متاهل

 

باز شوهر بی بهانه
با ادایی کودکانه

 

هیکل چون استوانه
میکند غر غر به خانه

 

یادم آید روز اول
گردنش کج, دست و پا شل

 

پیش بابا موش می شد
سرخیش تا گوش می شد

 

دختری افتاده بودم
مهربان و ساده بودم

 

نرم و نازک
شاد و چابک

 

چشمهایم همچو آهو
عطر موهایم چو شب بو

 

می شنیدم از لب او
حرفهایی همچو جادو：

 

من غلام خانه زادت
جان دهم هر دم به یادت

 

گر نیایی خانه ی من
می گریزد روحم از تن

 

بعد از آن گفتار زیبا
خام گشتم من همانجا

 

شد به پا جشن عروسی
کیک و شام و دیده بوسی

 

بعد از آن دیگر ندیدم
هرگز آن اوقات بی غم

 

قسمتم یک مرد جانی
اندکی لوس و روانی

 

بی اراده همچو یابو!
پرخور و مغرور و پر رو

 

بشنو از من جان خواهر
هر که کرد این دوره شوهر

 

خاک بر سر گشت و حیران
شد پشیمان,شد پشیمان, شد پشیمان

آمده‌ام که سر نهم عشق تو را به سر برم

غزل شمارهٔ ۱۴۰۳

 

مولوی » دیوان شمس » غزلیات

 

آمده‌ام که سر نهم عشق تو را به سر برم

ور تو بگوییم که نی نی شکنم شکر برم

آمده‌ام چو عقل و جان از همه دیده‌ها نهان

تا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برم

آمده‌ام که ره زنم بر سر گنج شه زنم

آمده‌ام که زر برم زر نبرم خبر برم

گر شکند دل مرا جان بدهم به دل شکن

گر ز سرم کله برد من ز میان کمر برم

اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم

اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برم

آنک ز زخم تیر او کوه شکاف می کند

پیش گشادتیر او وای اگر سپر برم

گفتم آفتاب را گر ببری تو تاب خود

تاب تو را چو تب کند گفت بلی اگر برم

آنک ز تاب روی او نور صفا به دل کشد

و آنک ز جوی حسن او آب سوی جگر برم

در هوس خیال او همچو خیال گشته‌ام

وز سر رشک نام او نام رخ قمر برم

این غزلم جواب آن باده که داشت پیش من

گفت بخور نمی‌خوری پیش کسی دگر برم

 

به سوی تو یا بگو کجایی؟

شعری زیبا که توسط مهران زاهدی ؛ کورس سرهنگ زاده ؛ داریوش رفیعی به صورت تصنیف خوانده شده و شعر آن از عبداله الفت است . 

به سوی تو، به شوق روی تو، به طرف کوی تو

سپیده دم آیم، مگر تو را جویم، بگو کجایی

نشان تو، گه از زمین گاهی ز آسمان جویم

ببین چه بی پروا، ره تو می‌پویم، بگو کجایی

کی رود رخ ماهت از نظرم، نظرم

به غیر نامت کی نام دگر ببرم

اگر تو را جویم، حدیث دل گویم، بگو کجایی

به دست تو دادم، دل پریشانم، دگر چه خواهی

فتاده‌ام از پا، بگو که از جانم، دگر چه خواهی

یک دم از خیال من نمی‌روی ای غزال من

 یک دم از خیال من نمی‌روی ای غزال من

دگر چه پرسی زحال من

تا هستم من، اسیر کوی توام، به آرزوی توام

اگر تو را جویم، حدیث دل گویم، بگو کجایی

به دست تو دادم، دل پریشانم، دگر چه خواهی

فتاده‌ام از پا، بگو که از جانم، دگر چه خواهی

 

برگرفته از وبلاگ :     http://darheirat.blogfa.com/post/187

  

"قطار زندگی"

 "قطار زندگی"

"Life train"

🚂

Life is like a journey on a train...
with its stations...
with changes of routes...
 with accidents etc. !

زندگي مانند سفر كردن با قطار
است، دارای ايستگاه ها،
تغيير مسيرها، حوادث و ...!!

🚂🚋🚋🚋

We board this train when we are born and our parents are the ones who get our ticket.

ما با تولدمان، سوار این قطار مي شويم و والدينمان كساني هستند كه بليت اين سفر را برايمان گرفته اند......

🚂🚋🚋🚋

We believe they will always travel on this train with us.

ما فكر مي كنيم كه آنها هميشه همراه ما در اين قطار سفر خواهند كرد.....

🚂🚋🚋🚋

However, at some station our parents will get off the train, leaving us alone on this journey.

اما در يك ايستگاه، آنها از اين قطار پياده مي شوند و ما را در اين سفر تنها مي گذارند.......

🚂🚋🚋🚋

As time goes by, other passengers will board the train, many of whom will be significant: friends, the love of our life, our children, ...

با گذشت زمان، مسافران ديگري وارد قطار مي شوند، كساني با اهميت مانند: دوستان، عشق زندگی ما، فرزندان ما و ....

🚂🚋🚋🚋

Many will get off during the journey and leave a permanent vacuum in our lives.

بسياري از آنها در طول مسير اين سفر، ما را ترك خواهند كرد و جاي خاليشان در زندگي ما بجا مي ماند......

🚂🚋🚋🚋

Many will go so unnoticed that we won't even know when they vacated their seats and got off the train !

بسياري هم آنچنان بي سر و صدا مي روند كه ما حتي متوجه ترك كردن صندلي و پياده شدنشان نمي شويم.....

🚂🚋🚋🚋

This train ride will be full of joy, sorrow, fantasy, expectations, hellos, good-byes, and farewells.

سوار بر اين قطار پر از تجربه ي شادي، غم، روياپردازي، انتظارات، سلام ها، خداحافظي ها و آرزوهاي خوب است.....

🚂🚋🚋🚋

A good journey is helping, loving, having a good relationship with all co passengers...
and making sure that we give our best to make their journey comfortable.

يك سفر خوب همراه است با كمك كردن، عشق ورزيدن، داشتن رابطه خوب با بقيه همسفران و اينكه مطمئن بشيم تمام تلاشمان را بكنيم تا سفري خوب و راحت داشته باشند.....

🚂🚋🚋🚋

The mystery of this fabulous journey is :
We do not know at which station we ourselves are going to get off.

راز اين سفر بسيار زيبا اين است كه:
ما نمي دانيم در كدامين ايستگاه قرار است پياده شويم!

🚂🚋🚋🚋

So, we must live in the best way - adjust, forget, forgive and offer the best of what we have.
پس بايد به بهترين شكل زندگي كنيم، سازگار باشيم، فراموش كنيم، ببخشيم و بهترين چيزي كه داريم را ارائه دهيم....

🚂🚋🚋🚋

It is important to do this because when the time comes for us to leave our seat... we should leave behind beautiful memories for those who will continue to travel on the train of life."

تمامي اينها مهم خواهد بود، چراكه هنگامي كه زمان آن برسد كه ما مجبور به ترك صندلي خود بشويم، مي بايست براي آنها كه سفرشان با قطار زندگي ادامه دارد، خاطرات زيبايي از خود بجا بگذاريم.....

🚂🚋🚋🚋

Thank you for being one of the important passengers on my train... don't know when my station will come... don't want to miss saying the following two sentences: "Thank you for all your favors" and "Forgive me for all my mistakes"

از شما متشكرم كه يكي از مسافران مهم قطار همراه من بوديد،
من نميدانم كه چه وقت به ايستگاه خواهيم رسيد، براي همين نمي خواهم فرصت گفتن این دو جمله را از دست دهم: "متشكرم بخاطر همه ی الطافتان» و «طلب بخشش بخاطر همه ی اشتباهاتم"

@Myecard

جوجه لريم

 

 
جوجه لريم
جوه جوه جوجه لريم
جوه جوه جوه جوه
جوجه لريم
منيم قشنگ جوجه لريم
توکو ايپک جوجه لريم
گؤزله ييرم تئزگله سيز
گؤي چمنده دينجه له سيز
آي منيم جوجه لريم
آي منيم جوجه لريم
آي منيم جوجه لريم
آي منيم جوجه لريم
منيم قشنگ جوجه لريم
جوه جوه جوجه لريم
جوه جوه جوه جوه
جوجه لريم
گلين سيزه يئمک وئريم
من سو وئريم چؤرک وئريم
آي منيم جوجه لريم
آي منيم جوجه لريم
آي منيم جوجه لريم
آي منيم جوجه لريم
جوه جوه جوجه لريم
جوه جوه جوه جوه
جوجه لريم
آرزوم بودور بوي آتاسيز
آنالیغا تئز چاتاسيز
آي منيم جوجه لريم
آي منيم جوجه لريم
جوه جوه جوجه لريم
جوه جوه جوه جوه
جوجه لريم



ترجمه فارسی (ترجمه خودمه. جای دیگه پیدا نکردم. اگه بد ترجمه کردم ببخشید)

جوجه هایم
جيک جيک جوجه هایم
جيک جيک جيک جيک
جوجه هایم
جوجه های قشنگ من
جوجه های مو ابریشمیم
منتظرم زود بیایید
در سبزه و چمن استراحت کنید
ای جوجه های من
ای جوجه های من
ای جوجه های من
ای جوجه های من
جوجه های قشنگ من
جيک جيک جوجه هایم
جيک جيک جيک جيک
جوجه هایم
بیایین به شما غذا بدهم
براتون آب و نان بدهم
ای جوجه های من
ای جوجه های من
ای جوجه های من
ای جوجه های من
جيک جيک جوجه هایم
جيک جيک جيک جيک
جوجه هایم
آرزو دارم قد بکشید
و زود مادر بشید
ای جوجه های من
ای جوجه های من
جيک جيک جوجه هایم
جيک جيک جيک جيک
جوجه هایم

 

http://1az.ir/showthread.php?tid=72

شعر طنز”شب یلدا”از رضا رفیع طنزپرداز مشهدی

شعر طنز”شب یلدا”از رضا رفیع طنزپرداز مشهدی

—————————————————————

شب یلدا کـــه رفتم ســــوی خـانه گرفتـــــــم پرتقـــــــــــــال و هندوانه

خیـــــار و سیب و شیرینی و آجیل دوتـــــا جعبه انــــــــــــــار دانه دانه

گـــــــز و خربزه و پشمک که دارم ز هــــــــر یک خاطراتی جــــــاودانه

شب یلدا بــــــــوَد یا شـــــــام یغما و یــــــــــــــا هنگــــــــام اجرای ترانه

به گوشم می رسد از دور و نزدیک نوای دلکـــــــــش چنگ و چغــــــانه

پس از صرف طعام و چــــای و میوه تقاضــــــــا کردم از عمّـــــــه سمانه

که از عهــــــد کهـــــــــن با ما بگوید هم از رسم و رســــــــــوم آن زمانه

چه خوش میگفت و ما خوش میشنیدیم پس از ایشان مرا گـــــــل کرد چانه

نمی دانم چـــــــرا یک دفعـــــه نامِ- “جنیفر لوپز” آمــــــــــــــــد در میانه

عیالم گفت:خواهــــــــــان منی تو و یا خواهــــــــان آن مست چمانه؟

به او با شور و شوق و خنده گفتم عزیزم با اجــــــــازه، هــــــــــر دُوانه!!

نمی دانی چه بلوایی به پـــــا شد از آن گفتــــــــــــــــار پاک و صادقانه

به خود گفتم که”بانی” این تو بودی که دست همســـــــرت دادی بهانه

خلاصه آنچنــــــــــــــان آشوب گردید کـــــــــه از ترسم برون رفتم ز خانه

ز پشت در زدم فریـــــــــــاد و گفتم: “مدونا” هم کنارش، هر سه وانه!!

و آن شب در به روی مــن نشد باز شدم چـــــــــون مرغ دور از آشیانه

شب جمعــــــــــــه برای او نوشتم ندامت نامـــــــــــــه، امّـــا محرمانه

نمی دانم پس از آن نامــــــه دیگر عیالم کینه بــــــــــــا من داره یا نِه

ولی بگذار- بــــــــــــــا صد بار تکرار- بگویم آخرین حرفــــــــــــــم همانه

؟ What is Yalda night

 

What is Yalda night?

Yalda means birth. Yalda night is a beautiful ancient Iranian celebration. Iranians are celebrating the longest and darkest night of the year or winter solstice. This night is on 20 to 21 December according to the Georgian calendar. I should add here that we in Iran use a different calendar, the Iranian calendar. According to this calender, Yalda night is the last evening of the autumn day or “the night opening the initial forty-day period of the three-month winter”.

Let me go back to the reasons why we celebrate Yalda night

This celebration is coming from the time when a majority of Persians were followers of Zoroastrianism prior to the advent of Islam. Ancient Persians believed that evil forces were dominant on the longest night of the year and that the next day belonged to the Lord of Wisdom, Ahura Mazda.

This night has been used in many Iranian poems to describe a dark night in which one gets separated from a loved one, creating loneliness and waiting. Other countries such as Afghanistan, Tajikistan, Uzbekistan, Turkmenistan are also celebrating this night.

.شب یلدا چیست؟

یلدا به معنای تولد است. شب یلدا یک جشن زیبا ایرانی باستانی است. ایرانیان طولانی ترین و تاریک ترین شب سال یا انقلاب زمستانی را جشن می گیرند. این شب با توجه به تقویم گرجستان در تاریخ 20 تا 21 دسامبر است. من باید اینجا را اضافه کنم که ما در ایران از یک تقویم متفاوت، تقویم ایرانی استفاده می کنیم. طبق این تقویم، شب یلدا آخرین شب روز پاییز یا "شب باز کردن دوره 40 روزه اول زمستان سه ماهه" است.

اجازه دهید به دلایلی که ما شب یلدا را جشن می گیریم، برگردیم

این جشن از زمانی آغاز می شود که اکثر ایرانیان پیروان زرتشتیان قبل از ظهور اسلام بودند. ایرانیان باستان اعتقاد داشتند که نیروهای شیطانی در طولانی ترین شب سال، غالب بودند و روز بعد متعلق به پروردگار عقل، اهورا مزدا بود.

این شب در بسیاری از شعرهای ایرانی برای توصیف یک شب تاریک استفاده شده است که در آن فرد از یک دوستش جدا می شود و تنهایی و انتظار را ایجاد می کند. کشورهای دیگر مانند افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان، ترکمنستان نیز این شب را جشن می گیرند.

ترجمه گوگل

مشهدی

شما عبارت "مشهدی شما عبارت "مشهدی م ..." را انتخاب کرده اید ، جستجو در فرهنگ لغت برای یک کلمه انجام می شود و لطفا یک کلمه را فقط انتخاب نمائید.

مَشَدی، هَمسِده یِ امام رضا، گُل پِسَرُم
از همه خوب و بدِ عالم با ای صِفت سَرُم

هرکسی هرچی دِره صِدِقه سَرِ رضا دِره
مو زرنگُم که گدای دائمی یه ای دَرُم

آبِ اِسماعیل طِلاش، دِوای دردِ عالمه
خوش بحال مو که دکتری به ای کرم دِرُم

تو فقط شنیدی که امام رضا شِفا مِده
مو خودُم دیدُم که کورِ دید، با ای چِشم تَرُم

زیاده چُلاقِ مادرزادی که وَخِست زِجاش
شنیدُم سرطانیه مُگُفت که اینجه بهترُم

مَگه مو مرض دِرُم سراغ غیرِ او بُرُم؟
وِسه یِ شِفای دردام، تو بُگو، حرم نَرُم؟

یَره گِه مِگه که ای حرفا خرافاته دِداش
مو مُگُم که دین همی یه، ها بجون مادَرُم!

خوردو که بودُم، بابام دلش مِخواس خادم بُشُم
به دعایِ نیمه شبهاش حالا مو یه نوکَرُم

چوغوکِ دیدی تو ای دنیا چه ریزه میزه یه؟
تویِ دنیای حرم، مو از چوغوک هام کمترُم

مو کِلاغ رو سیاهُم، اما از لطفِ رضا
مرد و زن فِک مُکُنَن که تو حرم یه کَفتَرُم


کنار ضریح با صفاش دلُم آروم مِره
اگه یک هفته حرم نرُم حسابی پکرُم

مِگَن آقامان کِریمه، به سِلام جِواب مِده
مو که نشنیدُم صداشه، به گِمونُم مو کَرُم

مو شنیدُم که سه جا سراغ زائراش می یه
به امیدِ دیدنِش، عاشق ِ صبح ِ محشرُم

بیست و هشتم تیر 1392

لغاتی که شاید نشنیده باشید:
هَمسِده: همسایه
سَرُم: بهترم. سرترم
اِسماعیل طِلا: سقاخانه صحن عتیق(انقلاب) ، قدیمیترین سقا خانه حرم
چُلاق: فلج، کسی که نمی تواند درست راه برود
وَخِست: برخاست. بلند شد
اینجه: اینجا
یَره گِه : یارو ، بنده خدا
خوردو : کوچک ، بچه
چوغوک: گنجشک
فِک : مخفف فکر
کَفتَر: کبوتر

 

شاعر سید حسین عمادی سرخی

 

سوره ی حمد

سرآغاز گفتار نام خداست

که رحمتگر ومهربان خلق راست

ستایش بود ویژه کردگار

که برعالمین است پروردگار

که بخشنده ومهربان است

نیز بود صاحب عرصه ی رستخیز

ترا می پرستیم تنهاوبس

نداریم یاور به ازتوکس

بشوهادی ما به راه درست

ره آنکه منعم زنعمات توست

نه آنان که خشمت برایشان رواست

نه آنها که هستند گمره زراست

 

منبع

شعر طنز:: رفاقت مشهدی

مو دِلُم مِخه بُرُم حرم برات دعا کُنُم
با دعام هرچی گره به کار دِری مو واکنم

چَن روزه که تو لَبی گِمون کُنُم که پَکَری
دردِته بِهِم بگو، تا دردته دِوا کُنُم

اگه قرض دِری به مَش حسن یا به کَبل ِ رضا
تو فقط آمار بده تا قرضاته ادا کُنُم

عاشق دختر ِ همساده شدی، بـِت نِمِدَن؟
خِنه شا ره نشون بده تا بختِ تا ره وا کُنُم

چک دِری، سُفته دِری، تارُف نکن جون دِداش
جون ما وَردار بیار، پوشتِ شا ره امضا کُنُم

چَن ساله ر یفیقُمی مُخوام بُگُم بـِرارُمی
مِخی ثابت شه بذار که جونُمه فِدا کُنُم

یَره گه ره تو خواج ربی او روز زدی یادِت می یه؟
مو ره با خودت بُبُر کلانتری، حاشا کُنُم

موتوره هزاره دیدی دَم در؟ مال مویه
چِشِته اگه گیریفت بگو، بِهِت اِهدا کُنُم

دوست دِری با بـِچّه ها بِر ِم جَغَرق عشق و صِفا؟
سور و ساتِشَم با مو، بـِچّه ها ره صدا کُنُم؟

آتیش قلیون اگه سرده و خوب کام نِمِده
تو فقط ندا بده، قهوه چی ره رسوا کُنُم

فقط او برگه لا مصّبـِته بالا بگیر
امتحان سخته بذار چن تا سوالِ نگا کُنُم

کلماتی که شاید نشنیده باشید:
مِخه: می خواهد
بُرُم : بروم
دِری : داری
کَبل ِ : کربلایی
بـِت نِمِدَن : بهت نمی دهند
خِنه شا : خانه ی شان
خواج ربی: مخفف خواجه ربیع. نام خیابان و آرامگاهی در مشهد
می یه : می آید
تارُف: مخفف تعارف
بـِرار : برادر
جَغَرق : دهی ییلاقی نزدیک مشهد

سید حسین عمادی سرخی

یاغیش یاغا ، شیمشک چاخا ، گؤز باخا

یاغیش یاغا ، شیمشک چاخا ، گؤز باخا
بولودلارین ساواشینا باخاسان
کور آتینی اویناداندا  کولک لر
یِئیینینه  ، یاواشینا ،  باخاسان .

اودا  دؤنه کؤز باخیشلار ، کؤز  اَللر
ایتکی لری اووسونلایا گؤزللر
پاییز  واختی توکولنده خزللر
یارپاقلارین ساواشینا باخاسان .

گؤیلره باخ اولدوزلانیب ، آیلانیب
یِئرلره باخ چشمه لنیب ، چایلانیب
اوفوقلرین  بو باشیندا  دایانیب
حئیران - حئیران  او باشینا باخاسان.

سئللر جوشوب داغی ‌، داشی اوداندا
قایالاری  پامبیق  کیمی  آتاندا
طبیعتین   دَلیلیگی   توتاندا
نه عاغلینا ، نه  یاشینا  باخاسان .

زلیمخان یعقوب

 

 
  @turkimahni 

• داستانک بسیار زیبا و اموزنده «میلیونر ژاپنی و چشم دردش!»

مجله انلاین دوستان : می گویند در كشور ژاپن مرد میلیونری زندگی میكرد كه از درد چشم خواب به چشم نداشت و برای مداوای چشم دردش انواع قرص ها و آمپول ها را به خود تزریق كرده بود اما نتیجه چندانی نگرفته بود.

داستانک بسیار زیبا و اموزنده «میلیونر ژاپنی و چشم دردش!»

وی پس از مشاوره فراوان با پزشكان و متخصصان زیاد درمان درد خود را مراجعه به یك راهب مقدس و شناخته شده می بیند. وی به راهب مراجعه می كند و راهب نیز پس از معاینه وی به او پیشنهاد كه مدتی به هیچ رنگی بجز رنگ سبز نگاه نكند.

وی پس از بازگشت از نزد راهب به تمام مستخدمین خود دستور می دهد با خرید بشكه های رنگ سبز تمام خانه را با سبز رنگ آمیزی كند. همینطور تمام اسباب و اثاثیه خانه را با همین رنگ عوض می كند. پس از مدتی رنگ ماشین، ست لباس اعضای خانواده و مستخدمین و هر آنچه به چشم می آید را به رنگ سبز و تركیبات آن تغییر می دهد و البته چشم دردش هم تسكین می یابد.

بعد از مدتی مرد میلیونر برای تشكر از راهب وی را به منزلش دعوت می نماید راهب نیز كه با لباس نارنجی رنگ به منزل او وارد می شود متوجه می شود كه باید لباسش را عوض كرده و خرقه ای به رنگ سبز به تن كند. او نیز چنین كرده و وقتی به محضر بیمارش می رسد از او می پرسد آیا چشم دردش تسكین یافته؟ مرد ثروتمند نیز تشكر كرده و می گوید: ” بله. اما این گرانترین مداوایی بود كه تاكنون داشته.“

مرد راهب با تعجب به بیمارش می گوید بالعكس این ارزانترین نسخه ای بوده كه تاكنون تجویز كرده ام. برای مداوای چشم دردتان، تنها كافی بود عینكی با شیشه سبز خریداری كنید و هیچ نیازی به این همه مخارج نبود. برای این كار نمیتوانی تمام دنیا را تغییر دهی، بلكه با تغییر چشم اندازت میتوانی دنیا را به كام خود درآوری. تغییر دنیا كار احمقانه ای است اما تغییر چشم اندازمان ارزانترین و موثرترین روش م

 

• داستان چرخه پول!

چرخه پول: درست زمانی که اهالی شهر در یک بدهکاری به سر می بردند، مردی ثروتمند وارد شهر می شود!

داستان چرخه پول!

درست هنگامی که همه مردم شهر در یک بدهکاری به سر می‌برند و هر کدام بر منبای اعتبارشان زندگی را گذران می‌کنند، یک مرد بسیار ثروتمندی وارد شهر می‌شود. او وارد تنها هتل شهر می‌شود، اسکناس ۱۰۰ دلاری را روی پیشخوان هتل می‌گذارد و برای بازدید اتاق هتل و انتخاب آن به طبقه بالا می‌رود.
صاحب هتل اسکناس ۱۰۰ دلاری را برمی‌دارد و در این فاصله می‌رود و بدهی خودش را به قصاب می‌پردازد. قصاب اسکناس ۱۰۰ دلاری را برمی‌دارد و با عجله به مزرعه پرورش خوک می‌رود و بدهی خود را به مزرعه‌دار می‌پردازد. مزرعه دار اسکناس ۱۰۰ دلاری را با شتاب برای پرداخت بدهی‌اش به تأمین‌کننده خوراک دام و سوخت می‌دهد. تأمین‌کننده سوخت و خوراک دام، برای پرداخت بدهی خود، اسکناس ۱۰۰ دلاری را با شتاب به داروغه شهر، که به او بدهکار بود، می‌رساند و بدهی خود را می‌پردازد. داروغه اسکناس را با شتاب به هتل می‌آورد و به صاحب هتل می‌دهد چون هنگامی که دوست خودش را یک شب به هتل آورده بود، اتاق را به اعتبار کرایه کرده بود تا بعداً پولش را بپردازد.
حالا هتل‌دار اسکناس را روی پیشخوان گذاشته است. در این هنگام مرد ثروتمند پس از بازدید اتاق‌های هتل برمی‌گردد و اسکناس ۱۰۰ دلاری خود را برمی‌دارد و می‌گوید که از اتاق‌ها خوشش نیامده و شهر را ترک می‌کند. در این فرایند هیچ کس صاحب پول نشده است ولی به هر حال همه شهروندان در این هنگامه بدهی بهم ندارند و همه بدهی‌هایشان را پرداخته‌اند و با یک انتظار خوش‌بینانه‌ای به آینده نگاه می‌کنند!

رابرت کیوساکی

تو بمان و دگران وای به حال دگران

غزل شمارهٔ ۱۰۳ - تو بمان و دگران

 

شهریار » گزیدهٔ غزلیات

 

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران

رفتم از کوی تو لیکن عقب سرنگران

ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی

تو بمان و دگران وای به حال دگران

رفته چون مه به محاقم که نشانم ندهند

هر چه آفاق بجویند کران تا به کران

میروم تا که به صاحبنظری بازرسم

محرم ما نبود دیده کوته نظران

دل چون آینه اهل صفا می شکنند

که ز خود بی خبرند این ز خدا بیخبران

دل من دار که در زلف شکن در شکنت

یادگاریست ز سر حلقه شوریده سران

گل این باغ به جز حسرت و داغم نفزود

لاله رویا تو ببخشای به خونین جگران

ره بیداد گران بخت من آموخت ترا

ورنه دانم تو کجا و ره بیداد گران

سهل باشد همه بگذاشتن و بگذشتن

کاین بود عاقبت کار جهان گذران

شهریارا غم آوارگی و دربدری

شورها در دلم انگیخته چون نوسفران

 

 

دعا در اشعار پارسی

دعا در اشعار پارسی

 

 

دلا معاش   چنان   كن   كه گر بلغزد پای               

فـــرشتـه‌ات به دو دست دعــــا نگهدارد

 

حافظ

 

خواهم من  از خدا به دعا صد هزار جان     

    تـــا صـد  هـــزار بـــــار بمیـــرم برای تو

هلالی جفتائی

 

رفتم به مسجدی كه به رویش نظر كنم      

   بر رخ گرفت دست و دعا را بهانه ساخت

میلی ترك

 

دعای مردن  من می‌كنی چه حاجت آن   

       بقــای  هجــر تو  بادا مكن دعای دگر

كمال خجندی

 

دگرآن شب است امشب كه زپی سحر ندارد   

     من و بــاز آن دعاها كه یكی اثر ندارد

وحشی بافقی

 

از بس  كه  وصالش   به دعا می‌خواهم  

       خجلت زدة روی دعــــــا ساخت مرا

خلیل

 

به  دشنامی   دل  ما   را   به  دست آر      

  كه همچــون ما دعــــا  گوئی  ندارد

نثاری تبریزی

 

از آن مژگان او دست دعا بر آسمان دارد    

    كه دائم از خدا خواهد شفای چشم بیمارش

كلیم كاشانی

 

شب هجراست ودارم برفلك دست دعا‌امشب 

  به غیر ازمرگ حیرانم چه خواهم ازخداامشب

هاتف اصفهانی

 

من  از  خدای   خود به دعا خواستم تو را    

    امشب تو نیز بهر خدا  تا  سحر  مرو

گلچین معانی

 

دلا    بسوز    كه    سوز   تو  كارها  بكند     

   دعای نیم شبی دفع  صد  بلا   بكند

حافظ

 

من   به    دعا   كرده ام   مدّعیان را هلاك   

     زانكه خواص دعا دفع بلا كردن است

فروغی بسطامی

 

باغ دعا پر گل شود هر برگ گل بلبل شود    

    در باغ شب گر بگذری عطر دعا را بشنوی

مهدی سهیلی

 

كلید   گنج   سعادت   بود    دعای   سحر       

كه این كلید همه قفل های بسته گشود

شهریار

 

افتادگان   چو    تكیه   به دست دعا كنند    

    صد  درد  را  به  قطرۀ اشكی دوا كنند

قاسم بیك طالبی

 

گفتی   مرا   كه   پیر   شوم   ای پدر بیا      

  نفرین كه در  لباس  دعا كرده‌ای  ببین

سعید اوخرقانی

 

دعای صبح وآه شب كلیدگنج مقصوداست   

    بدین راه وروش می‌رو كه بادلداده بپیوندی

حافظ

 

حافظ   وظیفة  تو  دعا گفتن است و بس    

    در بند آن مباش كه  نشنید  یا شنید

حافظ

 

یا رب   این     آتش  كه در جان من است      

  سرد كن زان سان كه كردی بر خلیل

حافظ

 

دعای    گوشه     نشینان     بلا   بگرداند    

    چرا به گوشة چشمی به ما نمی نگری

حافظ

 

نالم   ز   جفای   تو   و دارم به دعا دست   

     كان ناله مبادا كه اثر داشته باشد

دولتشاه قاجار

 

خدایا   به    عزّت    كه    خوارم      مكن     

   به  ذلّ  گنــــه  شــــرمسارم مكن

سعدی

 

مرا     شرمساری    ز   روی    تو     بس    

    دگر  شرمسارم  مكن  پیش كس

سعدی

 

گفتی  كه  مستجاب  كنم  گر  دعا  كنی     

   توفیق هم عطا كن و حال دعا ببخش

صابر همدانی

 

ای  بلند  اختر  خدایت عمر جاویدان دهد    

    و آنچه پیروزی و بهروزی در آن است آن دهد

سعدی

 

یا رب  نگاه  كس  به  كسی  آشنا  مكن     

   ور می‌كنی كرم كن و از هم جدا مكن

عالی شیرازی

 

یا رب  به  سبو كشان   مستم   بخشای   

    بر  مُغبچگان  می  پرستم  بخشای

بر  این  منگر كه  باده در دست من است    

    بر آنكه دهد باده به دستم بخشای

مجمر اصفهانی

 

من  میرم  و  از  زاری  من آگهیش نیست     

  یا رب كه دعا كرد چنین زار بمیرم

صباحی بیدگلی

 

آن  لاله  رخ  كه سوخت دل من به داغ او   

    روشن  بود همیشه الهی چراغ او

رمضان فنائی

 

نخوابیده است باكین كسی هرگز دل صافم       

زبسترچون دعا از سینه‌های پاك برخیزم

صائب تبریزی

 

ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوز    

    كز سرصدق می‌كندشب همه شب دعای تو

حافظ

 

خدا تــــــــــرا  و  مـــــرا  از  بــــلا نگهدارد   

     تــــرا  ز درد و  مــــــرا از دوا نگهدارد

حلوائی

 

گرنمی آیم به پرسش نیست درتقصیرمن    

    کور بادا دیده ام بیمار چون بینم تو را

ذوقی تونی

 

نهادی      بر    ســـر    بـالین  من   پای    

    ســـرت   بــــالیــن   بیمـاری    نبیند

حیرتی تونی

 

تنت   به   ناز    طبیبان    نیازمند    مباد  

      وجود    نازکت     آزرده     گزند  مباد

حافظ

 

https://www.tebyan.net/newindex.aspx?PageSize=10&USERID=410640&PageIndex=2&PID=38553